Depresja jest jedną z najczęstszych chorób. Według raportu IZWOZ „Depresja – analiza kosztów ekonomicznych i społecznych” Uczelni Łazarskiego 2014 r.,WHO, IPiN na depresję cierpi około 350 mln osób na świecie. Znajduje się ona na czwartym miejscu, zaraz po bólach kręgosłupa, anemii i chorobach płuc. Dotyczy osób w każdym wieku, zaczynając od dzieci, nastolatków, aż po seniorów. Liczne statystyki wskazują również na tendencję wzrostową ilości zaburzeń psychicznych na świecie.

Terapia z udziałem zwierząt znana jest już od lat 60. XX wieku. Kontakt pacjenta ze zwierzęciem w praktyce psychiatrycznej może przybierać formę prewencji, leczenia lub rehabilitacji. Wyniki dotychczasowych badań wskazują na poprawę stanu psychicznego pacjentów psychiatrycznych oraz na wiele korzyści wynikających z posiadania pupila.

Pozytywny wpływ wynikający z obcowania ze zwierzęciem, występuje przede wszystkim w: depresji, zaburzeniach nastroju, zaburzeniach lękowych, procesach otępiennych czy schizofrenii. Ponadto niesie również pozytywny wpływ na samo zdrowie somatyczne, poprawiając funkcjonowanie naszego ciała.

Kontekst udomowienia zwierząt przekłada się na powstanie relacji człowiek-zwierzę, która wpływa na ludzką potrzebę tworzenia więzi. Psy rozwinęły zdolności rozumienia naszych gestów, komend, współpracują z człowiekiem, budują wzajemne zaufanie, są zdolne do empatii i tworzenia z nami relacji. Niemniej jednak pozytywny wpływ na funkcjonowanie człowieka mają również zwierzęta gospodarskie. Wykorzystanie gospodarstw rolnych jako podstawy do promowania zdrowia psychicznego i fizycznego ludzi we współpracy z władzami ds. zdrowia rośnie w kilku krajach w Europie i Stanach Zjednoczonych. W niektórych krajach nazywa się to zieloną opieką, tj. koncepcją, która nie ogranicza się jedynie do interakcji ze zwierzętami, ale obejmuje również rośliny, ogrody, lasy i krajobraz. Oprócz subiektywnego odczucia poprawy nastroju po kontakcie ze zwierzęciem, badania wskazują, że zwierzęta wpływają na stan zdrowia psychicznego, fizycznego i biologicznego. Kontakt ze stworzeniem wywołuje wiele pozytywnych emocji, wzrasta poczucie szczęścia, łagodzi poczucie smutku, samotności, zmniejsza stres, podnosi samoocenę, buduje i rozwija umiejętności skupiania uwagi, pomaga nam również rozwijać umiejętności społeczne oraz łagodzi objawy zaburzeń psychicznych. W odniesieniu biologicznym, m.in. interakcja z psem wpływa na zmniejszenie produkcji kortyzolu i adrenaliny we krwi, zwiększa natomiast uwalnianie w większej ilości oksytocyny, która wpływa na rolę tworzenia więzi oraz zachowań społecznych. Zaobserwowano również wzrost aktywności w korze przedczołowej, która u osób z depresją jest obniżona. Istotne jest to, aby terapia z udziałem zwierząt rozpoczęła się z ustąpieniem ostrej fazy chorobowej. Zwierzęta dzięki swoim wyjątkowym, naturalnym cechom, angażują człowieka, prowokują do działania i stymulują liczne funkcje sensoryczne.

Działanie zooterapii wpływa na uaktywnienie się kilku mechanizmów:

  • afektywnego - który oparty jest na budowaniu więzi ze zwierzęciem. Im silniejsza jest relacja, tym efektywniejsza zooterapia;
  • stymulacji psychologicznej - integracja ze zwierzęciem stymuluje funkcje poznawcze i zachowania społeczne;
  • sensorycznego - ważnym elementem zooterapii jest kontakt fizyczny, który wpływa na funkcje sensoryczne;
  • rekreacyjnego - zabawa ze zwierzęciem powoduje wzrost zadowolenia, poczucia szczęścia i obniżenie lęku, ale jest to również powód do śmiechu i radości, co jest istotne u osób z zaburzeniami psychicznymi.

Zwierzęta bezwarunkowo akceptują ludzi, nie krytykują, nie oceniają. Wpływają pozytywnie na osoby w każdym wieku. Z przytoczonych powyżej faktów wynika, że więź między człowiekiem a zwierzęciem jest szeroka, wielopłaszczyznowa. Z licznych badań wynika, że posiadanie zwierzęcia i więź z nim wpływa istotnie na występowanie większego repertuaru pozytywnych emocji, wzrasta poczucie szczęścia, samoskuteczności, zmniejsza się poczucie stresu i przede wszystkim koreluje z łagodzeniem objawów zaburzeń nastroju, zaburzeń lękowych, zespołem otępiennym czy schizofrenią. Te zmiany wpływają na znaczną poprawę codziennego funkcjonowania i poprawę jakości życia. Zwierzęta uczą nas, ale i same tworzą atmosferę relaksu, sprawiają, że doskonale sprawdzają się w procesie terapeutycznym u osób z zaburzeniami psychicznymi. Przy wyborze gatunku zwierzęcia terapeutycznego powinniśmy kierować się swoimi cechami osobowości, preferencjami oraz rodzajem zaburzenia z jakim się zmagamy. Jednakże niezmiernie ważnym aspektem jest ponoszenie odpowiedzialności za zwierzaka. Jeżeli osoba z zaburzeniami psychicznymi nie jest zdolna do opieki nad samą sobą, to tym bardziej nie jest odpowiednią osobą do zajmowania się zwierzęciem. Kiedy zastanawiamy się nad adopcją bądź kupnem stworzenia, a nie jesteśmy pewni czy to jest odpowiedni moment - warto skonsultować ten pomysł ze swoim psychologiem bądź lekarzem psychiatrą.

Aby wyświetlić komentarze potrzebujemy użyć ciasteczek
Aby strona działała poprawnie, wykorzystujemy pliki cookies. Umożliwia nam to korzystanie z narzędzi marketingowych i analitycznych. Kliknij “akceptuję”, jeżeli zgadzasz się z naszą polityką cookies .